2007/Jan/10

จั่วหัวได้ถ่อยมาก ฮ่าๆ จริงๆแล้วปลื้มค่ะ โดน tag กับชาวบ้านชาวช่องเค้ามั้ง

ขอขอบคุณท่านpadthong ที่ทำให้ข้าน้อยมีวันนี้ ฝันที่เป็นจริงได้บังเกิดกับข้าเจ้าแล้ว ข้าน้อยจะดูแลรถเข็น และ ใช้บรีสกล่องนี้อย่างคุ้มค่า และดำรงชีวิตอย่างพอเพียงตราบนานเท่านาน

เย้ยยยย

ไม่ใช่ละ !!

ฮ่าๆ เนื่องจากโดน tag กับเค้ามั่ง แต่ก็มะมีคน tag เค้ามั่งเรย ดังนั้นจึงไปขอร้องแกมบังคับให้ท่านพัดทอง tag มาเพื่อสนองนี้ดตัวเอง ขอบคุณท่านพัดทองมา ณ ที่นี้ด้วยนะเค้อ

เอาล่ะ อยากรู้กันแร้วใช่ม้า ไม่อยากรู้ก็จะบอกอยู่ดีแหละ ว่า

1. เราเป็นคนที่ เกลียดชื่อตัวเองมากกกกกก ไม่ว่าจะชื่อจริงหรือชื่อเล่น

เหตุผลนะเหรอ ก็เพราะมันฟังไม่เพราะอ่ะ ออกเสียงก็ยาก ขนาดตัวเราเองยังยอมเรียกชื่อตัวเองผิดๆเลย เพราะขี้เกียจออกแอคเซนส์ตามหลักภาษาไทย แถมบางครั้งชื่อมันก็ไปคล้ายๆกับคนใกล้ตัว ซึ่งจริงๆแล้วเขียนก็ไม่เหมือนกันเลย แต่ยัยนี่หูเสร่อเป็นโรคสำคัญตัวผิดชอบขานรับตลอด แถมชื่อเล่นก็เช่นเดียวกันอีก มันฟังดูแล้วอยู่ในลำคอ ไม่ใช่ชื่อที่ออกเสียงครั้งเดียวแล้วคนฟังจะฟังถูก เวลาแนะนำตัวกลับใครเลยต้องพูดชื่อตัวเองสองครั้ง เหมือนเด็กปัญญาอ่อนย้ำคิดย้ำทำ ดูไม่มั่นใจไฮโซโก้เก๋เลย ตอนนี้เวลามีใครเรียกชื่อเลยยังสะดุ้งทุกครั้งไป มันไม่ชินอ่ะ แม้ว่าจะใช้ชื่อนี้มาร่วมยี่สิบปีก็ตามเหอะ

แต่เราเป็นคนไม่มายด์กับเวลาใครเติมคำนำหน้าชื่อนะ อย่าง อี- นัง- ยัย- อะไรเทือกนั้นอ่ะ ถ้าเรียกด้วยความเอ็นดูและรักใคร่ เราก็จะเรียกชื่อคนนั้นกลับไปด้วยความรักใคร่เช่นกัน ฮ่าๆ

อ้อ แต่ชอบนามสกุลตัวเองนะคะ แม้ว่าจะยินดีเปลี่ยนเป็น บลูม มอร์เทนเซ่น โอคีฟ (นามสกุลจริงของพี่โจ๊ะ)คีดิส(นามสกุลพี่แอ๊น วงพริกแดงพริกไทยเผ็ด) และเลโต้ ทันทีที่พวกเฮียๆเหล่านี้มาขออ่ะ อิๆๆ

2. คิดว่าตัวเองสวยที่สุดในจักรวาล

เป็นอุทาหรณ์ว่าผู้ใดมีลูกกรุณาอย่าชมมากจนเด็กเหลิง ใส่ความเชื่อฝังหัวไปแล้วจะถอนไม่ออก ฮ่าๆ
เนื่องจากตอนเด็กๆน่ารักมากกกกก แถมเป็นเด็กแฝด เคยลงปกหนังสือแม่และเด็กด้วย ชาวบ้านชาวช่องเห่อกันมาก ใครเจอก็ต้องเกิดอาการแบบเพลงพี่เบิร์ด " อยากจะขออุ้มหน่อยนะๆ " ตลอดเลย
มีคนมาอุ้มหน่อยมากเข้า จนมีคนบ้าแถวบ้าน ชอบมาก ชีเป็นผู้หญิงหน้าขาวๆชอบมาเกาะประตูบ้านขออุ้มอยู่ทุกวัน จนดิชั้นเกลียดเพลงพีเบิร์ดเพลงนี้ไปโดยปริยาย คิดแล้วโคตรหลอน
พอเห็นคนนี้มาจะรีบหลบทำตัวเป็นเซเลบ เวลาเจอพวกแฟนฟรีคๆ วันไหนอารมณ์ดีก็จะออกไปให้อุ้มนิดนึง จนพักหลังเค้ารักษาจนหายแล้วหรือไปอยู่ไหนก็ไม่รู้ก็ไม่มาอีกเลย

เนื่องจากเหตุการณ์ข้างต้น ชาวบ้านเห่อเนี่ยแหละ เลยกลายเป็นคนหลงตัวเอง ใครไม่เห็นว่าดิชั้นสวย ดิชั้นก็คิดว่าตัวเองสวยอยู่ดี คิดว่าตัวเองดีกว่าชาวบ้าน
หาข้อดีของตัวเองมาเกทับได้ทุกอย่างแหละ เด็กคนไหนท่าทางเก่งๆ แข่งแฟนต้ายุวทูตเหรอ ยังไงมันก็ไม่สวยกว่าเดี๊ยนหรอก โฮะๆๆ (หัวเราะแบบชิราโทริ เรโกะ ไอดอลของเรา)
อ๋อ น้องคนนี้เหรอที่น่ารักๆ ยังไงหนูก็สูงกว่าอยู่ดีค่ะ โฮะๆๆ (เป็นกริยาและความคิดที่ไม่ดีเลย กรุณาอย่าลอกเลียนแบบ)
จนกลายเป็นเด็กงี่เง่า สมองฝ่อ เค้าเรียกว่าคนสวยแล้วโง่ เป็นเรื่องจริงของยัยคนนี้ค่ะ

เพราะนึกว่าตัวเองสวยแล้วช่วยได้ทุกอย่างไง ทำอะไรก็ไม่เป็น ทุกอย่างมีคนโอ๋ ตามใจหมดเพราะน่ารัก เป็นเด็กเรียบร้อยพูดคะพูดขา (แต่โตขึ้นแล้วสันดานออก กลายเป็นถ่อยเถื่อน)

พอช่วงขึ้นประถมแล้วตัวยืด ผมที่เคยไว้ยาวเกือบถึงเอวสลวยสวยเก๋ ก็โดนหั่นซะเหี้ยน จำได้ว่าแม่ทำใจอยู่นานกว่าจะตัดให้ ไอ้ผมกองนั้นยังเก็บอยู่เลยหลอนมาก

กลายเป็นเด็กน่าเกลียด ตัวยืดพรวดพราดขึ้นมาก ตอนนั้นจำได้ว่าเก้งก้างหยอกกรอดสุดๆ ความน่ารักก็เสื่อมหายไปไม่มีคนชมว่าน่ารักอีก สูญสิ้นความมั่นใจในตัวเองไปพักใหญ่ๆ
พอประถมปลายเริ่มเข้าที่ขึ้นหน่อย ก็เสือกเล่นวีดีโอเกมจนสายตาสั้นอีก โดนจับใส่แว่น ความสวยจึงถูกบดบังไปอีก 6 ปีที่อยู่มัธยม กลายเป็นเด็กแว่นคงแก่เรียน ไม่ได้เป็นสาวแว่นสุดยอด
อย่างใครๆเค้า แต่ด้วยความที่หลงตัวมาตั้งแต่เด็กก็แอบรู้อยู่ว่าเดี๊ยนสวยนะเคอะ แม้ว่าจะไม่มีใครเห็นก็ตาม แถมตัวเองก็มองไม่เห็นเพราะถอดแว่นส่องกระจกหน้าก็เบลออยู่ดี

ยกเว้น จะมีช่วงถอดแว่นมาเช็ดแล้วเพื่อนตาไวบางคนจะสังเกตเห็นโมเมนต์ ที่โมเอะ เยี่ยงสาวแว่นขึ้นมา ไอ้คนนั้นก็จะป่าวประกาศว่า เฮ้ยๆ อีนี่สวยว่ะ เดี๊ยนก็ได้แต่คอยถอดแว่นเป็นพักๆ
ให้เพื่อนดู ราวกับเป็นตัวประหลาด

มาลืมตาอ้าปากได้อีกทีก็ตอนเข้ามหาลัย ใส่คอนแทกซ์แล้วไง อา..ความงามจงสถิตแก่ข้า ถ้าไม่ติดว่าที่บ้านจะหาว่าเป็นคนบ้า คงถามกระจกทุกวันแหละว่ามาใครสวยสุดวะ
แต่ก็ได้แค่พักเดียว เพราะโดนมรสิวรุมเร้าจนหน้าเห่อ เกิดร่องรอยอารยธรรมที่ไม่พึงประสงค์บนหน้าข้าพเจ้าจนถึงปัจจุบันนี้ แม้ว่าตอนนี้จะโอเคขึ้น แต่วัยสาวหน้าใสก็ได้จากเดี๊ยนไปแล้วตลอดกาล

ความคิดที่ว่าตัวเองสวยสุดในจักรวาลเลยหายไปเหลือแค่สวยที่สุดในกระจก (เพราะส่องอยู่คนเดียว ก็ต้องสวยคนเดียวสิ 55)
ใครไม่เห็นว่าเราสวย เราเห็นว่าตัวเองสวยเป็นพอ หุๆๆ

3. เป็นคนที่ร้องเพลงได้ห่วยแตกมากกกกกกกกกกกกกกกก

เรื่องจริง จนที่ตัวเองไม่อยากจะเชื่อเหมือนกัน เหมือนกับชีวิตนี้ดิชั้นไม่มีดนตรีอยู่ในหัวใจ ไม่มีจังหวะอยู่ในชีวิต เพราะดิชั้นจะไป"คร่อม" มันหมดเสียทุกอย่าง
โคตรเก่งแบบโปรเฟสชันนอล เรื่องการคร่อมจังหวะมาก แบบไอ้จังหวะที่ถูกเป็นยังไง ชั้นก็จะไม่ทำ เลือกคร่อมมันไปซะเหมือนกับว่าสวรรค์แกล้ง แต่ก็เคยเล่นดนตรีนะคะ อย่างระนาดทุ้ม หรืออังกะลุง ที่มันต้องเน้นจังหวะเนี่ยก็ทำได้
แต่อะไรที่มาจากตัวเอง อย่างเช่น ร้อง เต้น หรือ รำ จนไปถึงปรบมือเนี่ย มันทำไม่ด๊ายยยยยยยยยยยย

บ้าชิบเป๋งเลย แบบทีแรกไม่คิดว่าเป็นแบบนี้จนมีช่วงนึง บ้าจอนนี่กะหลุยส์อ่ะ แล้วก็มานั่งร้องเพลงกันกะเพื่อนๆ ไอ้เราก็ร้องเต็มที่เลย แต่เพื่อนมันด่าว่า เฮ้ย แกๆ ตั้งใจหน่อยเดะ ท่องบทสวดมนต์หรือไงวะ
จนเสียเซลฟ์ เลยร้องได้แต่ท่อนของหลุยส์ (เพราะหลุยส์เองก็ห่วย 55) ที่มันจะเป็นท่องๆ แร้พๆ และเสียงเรามันก็คล้ายๆเด็กหนุ่มเลยเข้า

และเพราะความไอ้เสียงเด็กหนุ่มเนี่ย มันทำให้เสียงกรูไม่แตกสาวซักทีเว้ยยยย เสียงพูดธรรมดาอ่ะโอเค แต่พอจะทำเสียงเพราะๆแบบชาวบ้านเค้ามันก็ดันเสียงเหมือนตุ๊ดเหน่อๆ
ร้องเพลงผู้หญิงไม่ได้ตลอดชีพ (จริงๆจะร้องเพลงอะไรก็ไม่ได้ทั้งนั้นแหละวะ) โชคดีที่ยังร้องเพลงชาติไม่เพี้ยนไม่งั้นโดนหาว่าเป็นกระเหรี่ยงหลบหนีเข้าเมืองแน่ๆ

และที่ประหลาดอีกอย่างหนึ่งคือเป็นคนที่ไม่เสียงต่ำไปเลยก็จะเสียงสูงม๊ากกกแบบปรี๊ดอ่ะ หมาได้ยินต้องหอนแน่ๆ เคยร้องเพลง upside down ของไอ้วงอะไรซักอย่างที่เป็นชายหญิงอ่ะ
ไอ้เราก็ร้องกับนังปุ้ย แต่ละคนดันเข้าโหมดเสียงชิพมั้งค์ (เสียงชิพกะเดล การ์ตูนดิสนี่ย์ที่เป็นสัตว์เหมือนกระรอกที่ภาคเสียงแหลมๆอ่ะ) เสียงปรี๊ดดดด จนแก้วหูแทบแตก ร้องเองฟังเองยังทนไม่ได้

ดังนั้นใครอย่ามาขอให้ร้องเพลงเชียว ถือว่าเสียมารยาทอย่างแรงงงง


4. เป็นคนไม่ฉลาด แล้วก็ไม่เก่งด้วย แต่คุยด้วยได้เกือบทุกเรื่อง

เอ่อ คงมีหลายคนคิดว่าเมิงจะบอกทำไมกรูรู้แร้ววววว ฮ่าๆๆ บอกเผื่อไว้สำหรับคนไม่รู้ค่ะ เพราะมีคนเข้าใจผิดเยอะว่าอีนี่ดูเหมือนจะแกล้งทำเป็นโง่ แต่จริงๆมันต้องรู้แน่ๆ
ผิดค่ะ ไม่รู้จริงๆ ฮ่าๆ คือจะว่าไงดีล่ะ เราเป็นคนที่รู้โน้นนิดนี่หน่อย เหมือนเป็ดอ่ะ ไม่ได้รู้อะไรลึกๆไปซักอย่าง แล้วก็ไม่คิดที่จะรู้ให้มันลึกๆด้วย เพราะปัจจัยหลักของเราคือ "ขี้เกียจ"
นักปราชญ์ หรือ นักวิชาการไม่ได้อยู่ในหัวเรา แล้วก็ไม่คิดอยากจะไปนับญาติด้วย บางทีเราก็แอบรำคาญเคยคิดเล่นๆว่าอยากจะย้อนเวลาไปเจี๋ยนพวกนี้เสียให้หมด มันจะได้ไม่ต้องคิดอะไรขึ้นมาให้เราปวดหัว
ความคิดนี้แว้บขึ้นมา ตอนกำลังเรียนเรื่องหาองศามุมสามเหลี่ยมอยู่ คนคิดมันชื่ออะไรนะ นั่นแหละ ที่คิดว่า เมิงยืนอยู่ตรงนี้ แหงนหน้าขึ้นกี่องศา แล้วอีกด้านนึงมันจะยาวเท่านี้ๆๆ เนี่ย

อีหอยเอ๊ยยยยยย ปวดหัวเด้อค่ะ อยากรู้ก็เดินไปถามเจ้าของตึกสิวะ หรือไม่งั้นก็ไม่ต้องถาม จบ หมดเรื่อง

แต่นั่นแหละ คิดอย่างคนโง่ก็เงี้ยแหละค่ะ ขืนมีคนคิดแบบเราทั่วบ้านทั่วเมือง ป่านนี้เรายังคงเป็นมนุษย์โครมันยอง ไล่เอากระดูกฟาดหัวกันอยู่เลยมั้ง
เราเป็นคนคุยด้วยง่าย เพราะเราจัดตัวเองว่าเป็นผู้ฟังชั้น 1 ค่ะ หลายๆคนเดี๋ยวนี้ต่างก็พูดๆๆๆๆ โชว์พาวตัวเองทั้งนั้นว่า ตัวเองรู้เยอะ รู้จริง แต่ถ้าไม่มีคนฟังมันก็เปล่าประโยชน์อ่ะ
ดังนั้นเวลาคุยกับเราไม่ต้องกลัวว่าตัวเองจะดูโง่กว่าเราเลยให้ตายสิ เพราะเราก็พร้อมจะเออออไปด้วยทุกอย่างแหละ แล้วก็แสดงความเห็นตามสมควร ถ้าถูกก็ว่าไปตามถูก แต่ถ้าผิดเราก็แย้งไปตามที่เราคิดอ่ะ
แม้ว่ามันจะดูไม่ฉลาด แต่ก็ไม่เคยจะโชว์โง่ ดังนั้นหลายคนก็เลยคิดว่าเราแอบฉลาด ดูดีมีซัมธิง อันเดอร์นีท แต่จริงๆแล้วเป็นคนที่ไม่ได้มีอะไรเล๊ย แต่ก็ไม่ได้กลวงอ่ะ เข้าใจป่ะ

คือคุยน่ะคุยได้ ถ้าสมองน้อยๆของเรารับไหว เราก็จะคุยน้ำไหลไฟดับ แต่บางเรื่องที่เราไม่รู้จริงๆก็คือไม่รู้ แล้วก็ไม่ได้อยากจะรู้ บางคนเห็นเราคุยด้วยง่ายก็พยายามจั๊ง จะเอาไอ้เรื่องที่ตัวเองถนัดมาคุย
ทั้งๆที่ตัวเองก็ไปเปิดตำรามากางคุย โอ๊ยยไม่ต้องถึงขนาดนั้นหรอก เราไม่ได้ฉลาดขนาดนั้น แล้วถ้ามันไม่ได้อยู่ในเรื่องที่สนใจก็จะไม่สนใจเลยจริงๆ

แต่เราก็เป็นพวกชอบรักษาน้ำใจอ่ะค่ะ ให้มาอะไรก็รับๆไว้ (เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เป็ดยิ่งขึ้น) แม้ว่าบางทีมันก็ไม่ได้เป็นประโยชน์กับเราเลย


5. รักใครรักจริงค่ะ ฮิ้วววววววววว


คือเป็นพวกตกหลุมรักคนง่ายค่ะ แล้วก็เป็นโรคกลัวคนไม่รักด้วย (เหตุผลอาจมาจากข้อ 2) คือแบบถ้าถูกใจใครแล้วทุ่มหมดค่ะไม่มีกั๊กไว้ซักกะติ๊ด เป็นคนที่ติดคนได้ง่ายมว๊ากกกกกก


จนบางครั้งก็ทำให้บางคนเข้าใจผิดโดยไม่ตั้งใจ คือจริงๆ เราจะว่าเป็นคนคบด้วยก็ไม่ง่ายนะ คือเมื่อก่อนขี้อายโคตรๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ (อยากรู้ว่าเพราะอะไรไปอ่านข้อ 2)
แต่พอโตขึ้นยางอายมันก็หายไปฮ่าๆ แล้วเป็นประเภทถ้าไม่ไปชอบเค้าก่อนก็จะไม่สนใจเลยด้วย เป็นแบบนี้กับทุกๆคนค่ะ

ถ้าชอบแล้วก็ชอบเลย คือระดับของเราคือมีแต่ เฉยๆ ชอบ และ เลิฟๆ เอ็นดู จะเรียกว่าเป็นคน"ตื้น"ก็ได้ ชอบใครก็ชอบใครง่ายๆ เกลียดคนยากกกกกกก ไม่เคยได้เกลียดใครจริงๆจังๆซักที


โกรธยากหายเร็ว ยกเว้นเ